Hoe je een mini-hackathon organiseert: een handleiding

Het Health Innovation Park (HIP) heeft voor het Zorgtrainingscentrum (ZTC) een handleiding geschreven voor het organiseren van een mini-hackathon. Het ZTC wilde op een snelle en effectieve manier mogelijke antwoorden vinden op complexe cliëntvraagstukken. Met als streven om daar waar de energie zit deze te benutten.

Online is er veel informatie beschikbaar over hoe je een hackathon kunt organiseren, maar dan gaat het met name over de logistieke voorwaarden en de vorm van de uitvoering.

Wat is een (mini-)hackathon?

Een (mini-)hackathon inspireert en is gericht op creatieve kennisoverdracht. Het is een betrekkelijk nieuwe manier van brainstormen die voor het eerst is toegepast in de ICT-wereld. Daar werd het gebruikt om computersoftware te verbeteren. ‘Hacken’ betekent eigenlijk dat je een toepassing ontdekt van een product die anders is dan wat de ontwerper oorspronkelijk voor ogen had. Een simpel voorbeeld is een bierviltje onder een tafelpoot schuiven zodat de tafel niet meer wiebelt.

Het ZTC wilde echter over een instrument kunnen beschikken waarmee overstijgende antwoorden gevonden konden worden, zonder intensief te vergaderen en zonder één of meerdere dagen aan een hackathon te spenderen. De gangbare duur van een hackathon varieert namelijk van 8, 24 tot 48 uur. Een mini-hackathon kan in maximaal één dagdeel (3 á 4 uur) worden volbracht.

BLOG teamwork 900 px

Methodische werkvorm

De handleiding die het HIP heeft geschreven is specifiek bestemd voor een mini-hackathon. Ter inspiratie spraken Hessiëlle Kerkhoff, projectleider van het ZTC en ik met elkaar om te zien of een methodische werkvorm een extra dimensie zou kunnen geven aan een mini-hackathon om tot de kern van een cliëntvraagstuk te komen. We kwamen uit op de appreciative inquiry: het waarderend actie-onderzoeken. Deze methodiek is zodanig in de handleiding voor de mini-hackathon verwerkt, dat hier op een heel praktische wijze mee gewerkt kan worden.

Nevendoel

Er werd nog een nevendoel beoogd met de inzet van een mini-hackathon: de leiders die ermee gaan werken leren waar ze kennis kunnen halen om in te zetten en ze leren gebruik te maken van de design thinking-methode die de mens centraal stelt. Deze methode vraagt dat je begrip opbrengt voor de behoeften en motivaties van diegenen die betrokken zijn bij het cliëntgerelateerde vraagstuk. Daarnaast moet er oog zijn voor de organisatie daaromheen. Tot slot leren deelnemers aan de mini-hackathon met kennis van uiteenlopende expertise naar een vraagstuk te kijken.

Een mini-hackathon kan alleen een succes worden als je de vraag-/probleemstelling heel concreet formuleert. Alleen dan heb je in maximaal drie uur met vijf mensen het vraagstuk gehackt, zonder het creatieve proces uit het oog te verliezen.

De oplossing van het vraagstuk kan een dienst zijn, een afspraak, werkwijze of product. Deze basisuitkomst of geproduceerd idee kan als een ‘prototype’ worden beschouwd dat in de ICT-wereld een ‘MVP’ wordt genoemd: minimum viable product. Daarmee kunnen de vakmensen van nu en morgen hun kennis verbreden en ervaren zij hoe je wendbaar blijft in de veranderende wereld van complexe zorgvraagstukken. Dankzij een mini-hackathon krijg je bijvoorbeeld snel in beeld hoe je technologische innovaties kunt inzetten om zorgmedewerkers te faciliteren in hun cliëntzorg.

Elkaar versterken

De handleiding is een compact en handzaam document geworden waarmee je direct aan de slag kunt. Het HIP en het ZTC delen op deze wijze samen hun kennis waarmee de driehoek onderwijs, zorg(organisaties) en technologie (bedrijven) elkaar kan versterken.

De handleiding van de mini-hackathon vind je hier.

Corine Böhmers is business developer bij het Health Innovation Park.